donderdag 27 september 2012

Evan Williams (Victor, 1913, 1914, 1917)


Evan Williams (Mineral Ridge, Ohio, 07.09.1867 - Akron, Ohio, 24.05.1918): Amerikaans tenor van m.n. oratoria en liederen. Zijn ouders waren arme Welshe immigranten.  Wegens de dood van zijn moeder werd hij vanaf z'n 13e door een oom en tante grootgebracht. Werkte in zijn jeugd in de koolmijnen. Zijn stem werd ontdekt op z'n 17e. Had zangles van Madame Louise von Feilitsch in Cleveland. 1891 eerste concert; officieel debuut in 1896 bij het festival in Worcester, Massachusets. Studeerde verder bij Saubage, Ben Davies en Frangon Davies in New York. Had in 1903 en 1906 succesvolle tournees naar Engeland. In 1912 volgde een derde Engeland-tournee begeleid door het New Symphony Orchestra o.l.v. Landon Ronald en met de pianiste Irene Scharrer. In Amerika gaf hij meer dan 1000 lied-recitals. Hij stierf op z'n 50e aan bloedvergiftiging ten gevolge van een karbonkel in zijn nek. 
Evan Williams nam 97 platen op voor G&T, Gramophone en Victor.
We hebben eerder een G&T uit 1906 van Evan Williams gepost. Die link heb ik vernieuwd.
Nu 3 populaire liedjes uit de jaren '10.

1  Absent (Metcalf)   2:57
    78t 25 cm: Victor 64109   Opname 28.02.1913

2  A perfect day (Carrie Jacobs-Bond)    2:39
    78t 25 cm: Victor 64306   Opname 23.06.1914

3  Tim Rooney's at the fightin' (Norah Flynn)    3:14
    78t 25 cm: Victrola 64761   Opname 15.11.1917

maandag 24 september 2012

Pasquale Amato (HMV, 1914)


Pasquale Amato (Napels, 21.03.1878 - Jackson Heights, 13.08.1942): Italiaanse bariton. Had les van Beniamino Carelli en Vincenzo Lombardo (die ook Enrico Caruso les gaf). Debuut 1900 in Napels. 
Toppunt van zijn roem beleefde hij in New York, waar hij van 1908-1921 in de Metropolitan zong en 445 keer optrad.
Hij nam platen op voor Fonotipia (1907; 1909), Victor (1911-1916), Columbia (1916-17) en Homocord (1924).
Lees meer over deze prachtige bariton op Wikipedia.

Ernesto de Curtis componeerde ca. 1902 het Napolitaanse lied Torna a surriento, op tekst van zijn broer Giambattista. 

Ernesto de Curtis: Torna a Surriento    2:26
Pasquale Amato, bariton (+ orkest)
78t 25 cm: HMV 7-52057   A 14367
Opname: 04.03.1914

Download mp3

donderdag 20 september 2012

Titta Ruffo: Leoncavallo "Zaza" (1912)


Titta Ruffo (Pisa, 09.06.187 - Florence, 05.07.1953): Italiaanse bariton. Eigenlijke naam: Ruffo Titta Cafiero. Debuteerde in 1898 in Rome (Teatro Constanzi). Na 1900 nam zijn carrière een grote vlucht: Buenos Aires (1902), Londen (1903), Milaan (1904), Lissabon (1907), Parijs Opéra (1911), Sao Paolo (1911), Philadelphia (1912) en Chicago.
Zong in de periode 1922-1929 46x in de Metropolitan. Hij trok zich terug in 1931. Lees meer over hem op Wikipedia.
Hij maakte ca.135 grammofoonplaten, voor Pathé (ca. 1904), Gramophone (1906-1912), Victor (1912-1929) en HMV (1933).


"Zazà" is een opera van Leoncavallo, die ook het libretto schreef. De première vond plaats in 1900 met Arturo Toscanini als dirigent en Rosina Storchio als Zazà, Edoardo Garbin als Milio, Mario Sammarco als Cascart en Clorinda Pini-Corsi als Anaïde. Het verhaal gaat over de Franse music hall zangeres Zazà en haar relatie met haar geliefde, Milio, die ze wil verlaten omdat hij al getrouwd blijkt te zijn. U kunt hier een aantal ansichtkaarten zien, die gemaakt zijn van de première van "Zaza" (zie hierboven één van die ansichten).

Ruggero Leoncavallo: "Zazà": Zazà piccola zingara    2:23
Titta Ruffo, bariton (met orkest)
78t 25 cm: HMV 7-52031  A12660
Opname 27-11-1912

Download mp3

vrijdag 14 september 2012

Frieda Hempel (Odeon, Grammophon, HMV)


Frieda Hempel (Leipzig, 26.06.1885 - Berlijn, 07.10.1955): Duitse coloratuursopraan. Studeerde aan het conservatorium van Leipzig en in Berlijn (Stern'sches Konservatorium), bij Solma Nicklass-Kempner. Debuut in 1905 in Breslau.
1905-1907: Hoftheater Schwerin
1907-1912: Hofoper Berlin, op verzoek van Kaiser Wilhelm II.
1912-1919: Metropolitan. In 1913 zong ze in de eerste opvoering in Amerika van Der Rosenkavalier de rol van Marschallin (in 1911 had ze datzelfde in Berlijn gedaan).
1920-1921: Opera Chicago
Daarna een succesvolle carrière als concertzangeres. Met name haar "Jenny Lind concerten" werden beroemd, waarin ze in de kostuums van Jenny Lind, en met Lind's repertoire, tournees door Amerika maakte.
In 1955 verscheen haar autobiografie: "Mein Leben dem Gesang".
Ze maakte opnamen voor Odeon, HMV, Victor, Polydor en Edison.
Overigens is op de mooie blog van Edmund St. Austell, Great Opera Singers, een mooie bijdrage te lezen en te horen over Frieda Hempel.

Frieda Hempel als de Marschallin

1  Wolfgang Amadeus Mozart: Wiegenlied    2:59
     Frieda Hempel, sopraan (+ orkest)
     78t 29 cm: Odeon JX 118533   (B 3645)
     Opname ca. 1906 - 1910

2  Gaetano Donizetti: "Lucia di Lammermoor" - Waanzin-aria    4:06
    Frieda Hempel, sopraan (+ orkest); Emil Prill, fluitbegeleiding 
    78t 30 cm: Grammophon 76036  043159
    Opname Berlijn, 13.10.1910

3  Giuseppe Verdi: "Rigoletto"- Figlia! Mio padre!    4:12
    Frieda Hempel, sopraan; Pasquale Amato, bariton (+ orkest)
    78t 30 cm: HMV 2-054060  A14718
    Opname New York, 16.04.1914



Download mp3

maandag 10 september 2012

Ernestine Schumann-Heink (Victor, 1917; 1921)

Ernestine en haar grammofoon

Wat een geweldige foto, Ernestine met haar prachtig grammofoonmeubel...

Ernestine Schumann-Heink (Liben [bij Praag], 15.06.1861 - Hollywood, 17.11.1936): Oostenrijkse alt, eigenlijke naam Ernestine Rössler, geboren in de Bohemen (nu Tsjechië). Had zangles van Marietta von LeClair. Debuteerde in 1878 in de 9e symfonie van Beethoven in Graz, en had in 1878 haar operadebuut in "Il trovatorein Dresden, waar ze 4 jaar bleef en ook studeerde bij Karl Krebs en Franz Wüllner. In 1882 kreeg ze in  Hamburg een 10-jarig contract na enkele keren een zieke Marie Goetze te hebben vervangen. Ze zou er 16 jaar blijven. In 1892 zong ze in Covent Garden o.l.v. Gustav Mahler een Ring cyclus. Zong van 1896-1914 bij de Festspiele in Bayreuth. In 1898 zong ze voor het eerst in Amerika (Chicago) en zong 3 seizoenen bij de Metropolitan. Ze ontwikkelde zich als een buitengewoon succesvol concert- en recitalzangeres. Ook zong ze in operettes. 
Ze verloor tijdens de beurskrach van 1929 haar vermogen en werd daardoor gedwongen door te zingen, ook al was ze 69. Haar laatste optreden in de Metropolitan was als Erda in Der Ring des Nibelungen, op haar 71ste!
in 1926 zong ze Silent night (in Engels en Duits) voor de radio en dat werd een jaarlijks terugkerende traditie tot/met kerst 1935. In 1935 maakte ze een film Here's to romance met Nino Martini. Ze stierf in 1936 aan leukemie.
Ernestine Schumann-Heink heeft veel opgenomen: in 1901 en 1903 nam ze Mapleson-rollen op, en 78t.platen voor Columbia (1903), HMV en van 1905-1931 voor Victor.

Ernestine Schumann-Heink in 1904

1  Thy beaming eyes (Edward MacDowell - W.H. Gardner)    1:48
    78t 25 cm: Victrola 87288
    Opname 24-09-1917
2  Sometime we'll understand (James McGranahan - M.N. Cornelius)   3:17
    78t 25 cm: Victrola 87326
    Opname 23-03-1921
Ernestine Schumann-Heink, alt (+ orkest)



Download mp3

zondag 9 september 2012

Nieuwe links


Beste blog-bezoekers,
Ik probeer of  Zippyshare een beter alternatief is dan Mediafire.
Om die reden heb ik een flink aantal files ge-upload naar Zippyshare en de downloadlinks vernieuwd.
Het gaat om de volgende links:

Pierre d'Assy (Gramophone, 1908)
Frederick Austin: Gay- "The beggar's Opera" (HMV, 1920)
Jean Christoph Benoit: Ravel (Selmer)
Léon Beyle, Hector Dufranne (Gramophone, 1907)
Sophie Braslau (Victrola, 1917; 1921)
Muriel Brunskill, BBC Choir, Stanford Robinson (Columbia, 1932)
Clara Butt 1, 2 en 3 (HMV, 1909-1911 en Columbia 1915-1921)
Giuseppe Campanari (Columbia, 1909)
Choeurs de l'Opéra Russe: Borodin (Odeon, 1928)
Florencio Constantino (Columbia, 1909)
Antonio Cortis (Parlophon, 1923)
Eugène de Creus (DPG, 1912)
Gilbert & Sullivan: The Yeomen of the Guard (HMV, 1920)
Robert Hutt, Richard Strauss piano (Grammophon, 1917)
Maria Jeritza (HMV, ca.1926)
Jan Kiepura, Georg Szell (Odeon, 1926)
Bruno Kittel: Beethoven - Messa Solemnis (Polydor, 1928)
Selma Kurz, Vasa Prihoda (Polydor, 1923)
Jane Laval (Columbia, 1931)
Giuseppe Lenghi-Cellini, George Baker (Aeolian Vocalion)
Louis Lestelly (DPG, 1916)
Live 1926 deel 1, 2 en 3 (HMV)
Lorenzo Molajoli: Donizetti - "La favorita" (Columbia, 1930)
Joseph Orelio (Favorite)
Bernice de Pasquali (Columbia)
Paul Payan (HMV)
Luisa Tetrazzini, Percy Pitt 1+2 (Gramophone, 1907)
Heinz Tietjen: Bayreuth 1936 (Telefunken)
Hermann Weigert: Nicolai - "Die lustigen Weiber von Windsor" (Polydor, 1929)

Als er verzoeken zijn om oudere / andere links tot leven te brengen, vermeld dat dan in een reactie.

Greetz, 
Satyr

vrijdag 7 september 2012

Mediafire exit


Beste medebloggers en gasten, 

Mijn Mediafire account is in één keer zonder waarschuwing opgeheven. 
Al mijn 4 blogs zijn daardoor gedupeerd: ik had al mijn informatie op Mediafire.

Ik heb geen mail gehad van hen, geen waarschuwing, niets. In 1x de account opgeheven.
Zeer grof en onbeschoft.
Ik weet dus ook niet over welke uploads klachten bestaan. 

Ik heb Mediafire een mail gestuurd, maar ik verwacht daar niet veel van, als ze er zulke methoden op na houden.

Greetz,
Satyr

maandag 3 september 2012

Sophie Braslau (Victor, 1917-1922)


Sophie Braslau (New York, 16.08.1892 - New York, 22.12.1935): Amerikaanse alt, van Russisch-Joodse afkomst. Als kind kreeg ze pianoles, tot haar stem werd ontdekt door de zangleraar Arturo Buzzi-Pecci, van wie ze 3 jaar les had. Ze studeerde verder o.a. bij Gabriele Sibella en Mari Marafioti, en tot slot bij Marcella Sembrich. 
Haar debuut vond plaats in 1913 aan de Metropolitan Opera, waar ze bleef tot 1920. In deze periode zong ze o.m. in de wereldpremières van Mme Sans-Gêne van Umberto Giordano (1915) en de titelrol Shanewis van Charles Wakefield Cadman (1918). Daarna had ze een grote carrière als concertzangeres en zong ze nog maar sporadisch opera, alleen in 1930-1931 bij de Philadelphia Opera als Carmen en als Marina (Boris Godounov). 
Sophie Braslau maakte ook deel uit van het Victor Quartet, dat operaplaten opnam.  
Ze maakte veel tournees door Amerika, Canada en kwam ook in de grote steden van Europa. Ze zong haar repertoire in het Engels, Frans Duits, Italiaans, Russisch en Jiddisch. Haar laatste optreden was met de Philharmonic Society of New York in 1934. Ze stierf op 43-jarige leeftijd op 22 december 1935 aan longkanker. Op haar begrafenis waren Sergei Rachmaninoff, Jascha Heifetz, Fritz Reiner en José Iturbi eredragers. 
Sophie Braslau nam platen op voor de labels Victor (1913-1924)  en Columbia (1927-1929)
We horen Sophie Braslau in 3 populaire 'smartlappen' uit de periode 1917-1922.



1  The sweetest story ever told (R.M. Stults)    3:23
    78t 25 cm: Victrola 64708
    Opname 18.07.1917

2  Just a little house of love (Haydn Wood - Lillian Glanville)    2:51
    78t 25 cm: Victrola 64937
    Opname 24.01.1921

3  Jasmine door (Alicia Scott - Fred E. Weatherley)    2:38
    78t 25 cm: Victrola 66044
    Opname 23.01.1922

Sophie Braslau, alt (+ orkest)

Download mp3