donderdag 30 oktober 2014

Alma Gluck 3, Efrem Zimbalist: HMV (1916)

Alma Gluck en Efrem Zimbalist

Vandaag kreeg ik als cadeautje van een lieve vriendin een stapeltje 78 toerenplaten. Daar zat o.a. een enkelzijdige plaat bij, waarop het echtpaar Alma Gluck, sopraan en Efrem Zimbalist, viool, te horen is in een sentimenteel lied dat in 1916 opgenomen is.
Eerdere opnamen van Alma Gluck op mijn blog kun je hier vinden.

Alma Gluck (Iasi, 11.05.1884 - New York, 27.10.1938): In Roemenië geboren sopraan van Joodse afkomst, eigenlijke naam Reba Feinsohn. In 1890 verhuisde het gezin naar Amerika. Ze had 3 jaar les van Arturo Buzzi-Peccia, die voor haar een contract bij de Metropolitan wist te bewerkstelligen. Daar bleef ze 3 jaar, maar koos toen door te gaan als concertzangeres. Alma studeerde daarna achtereenrvolgens bij Jean de Reszke en Marcella Sembrich. 
Ze had een buitengewoon succesvolle carrière als zangeres, zowel in de concertzaal als op de plaat. Ook samen met haar man, de violist Efrem Zimbalist, nam ze platen op, tot haar stem rond ca. 1920 achteruit ging. Haar plaat "Carry me back to Old Virginny" verkocht, als eerste Victor Red Seal plaat, meer dan een miljoen exemplaren.
Haar dochter Abigail was de beroemde schrijfster Marcia Davenport. Haar zoon Efrem Zimbalist Jr. werd een beroemd acteur, schrijver en regisseur.

Efrem Zimbalist (Rostov-on-Don 21.04.1890 - Reno, 22.02.1985): Russisch violist, componist, leraar, dirigent en directeur van het Curtis Institute of Music in Philadelphia. Hij groeide op in een Joods gezin. Zijn vader Aaron was dirigent van het opera-orkest van Rostov, en op z'n 9e speelde hij bij de eerste violen in dat orkest. Vanaf z'n 12e (1901)studeerde hij aan het conservatorium van St. Petersburg bij de beroemde vioolpedagoog Leopold Auer (1845-1930), de leraar van o.a. Mischa Elman, Jascha Heifetz, Nathan Milstein, Kathleen Parlow enToscha Seidel. 
1907: Efrem slaagde voor het conservatorium. Debuut in Berlijn en Londen.
1911: debuut in Amerika, bij het Boston Symphony Orchestra
1914: huwelijk met Alma Gluck
1928: begon les te geven aan het Curtis Institute of Music.
1941-1968: directeur van het Curtis Institute of Music.
1943: 2e huwelijk, 5 jaar na het overlijden van Alma Gluck in 1938, met Mary Louis Curtis Bok, de weduwe van Edward W. Bok, de stichter van het Curtis Institute of Music.


Sing me to sleep (Greene)    4:25
Alma Gluck, sopraan; Efrem Zimbalist, viool obbligato
Rosario Bourdon, piano (niet vermeld op het etiket)
78t 30 cm: HMV 03555  A17834-3
Opname Camden, New Jersey, 10-06-1916

Download mp3

vrijdag 24 oktober 2014

Maria Gay, alt (Columbia A 5280; 1911)

Maria Gay als Carmen (1909)

Maria Gay (Barcelona, 13.06.1879 - New York, 20.07.1943): Catalaanse operazangeres. Eigenlijke naam Maria de Lourdes Lucia Antonia Pichot Gironés. Wilde aanvankelijk beeldhouwster worden. Autodidact op het gebied van zang.
1897: trouwde met de Catalaanse componist Joan Gay i Planella.
1902: debuut in Brussel als Carmen, met veel succes. Studeerde bij sopraan Ada Adini (Parijs). Grote successen op podia in Frankrijk en Italië.  
Vanaf 1906 gastrollen in Covent Garden, Londen (debuut opnieuw als Carmen).
1906: debuut in La Scala, Milaan, waar ze tenor Giovanni Zenatello ontmoette. Ze leefden sindsdien samen, ook al waren ze vermoedelijk niet getrouwd (legaal was ze waarschijnlijk nog getrouwd met haar eerste man tot diens dood in 1927). 
1907: Maria zong een succesvolle Orpheus (Gluck) onder Toscanini.
1908-1909: Metropolitan New York, debuut als Carmen, naast Geraldine Farrar en Enrico Caruso.
1910-1912: Boston Opera Company, ook als Carmen.
1913: Verona: als Amneris (Aïda)
1914: Verona: Carmen
1913-1927: Opera van Chicago. Ook veel gastrollen in Spanje, Italië en Zuid-Amerika.
Gaf na afloop van haar zangcarrière zangles in New York, o.a. aan Hilde Reggiani.
Zij en Zenatello ontdekten Lily Pons, en bemiddelden ook bij het eerste sensationele optreden van Maria Callas in 1947 in de Arena van Verona.
Maria Gay heeft platen opgenomen voor HMV en Columbia.



Camille Saint-Saëns - "Samson et Dalila":
1  Mon coeur s'ouvre à ta voix    3:43
2  Printemps qui commence    4:12
Maria Gay, alt
78t 30 cm: Columbia A 5280   30664/9
Opname 1911

Download mp3

dinsdag 7 oktober 2014

Luisa Tetrazzini 3: Donizetti (Zonophone, 1904)


In deze post een zeldzame plaat van de coloratuursopraan Luisa Tetrazzini uit haar eerste opnamesessie in 1904 in New York voor het label Zon-o-Phone. 
Kijk hier voor twee eerdere posts op mijn blog met 4 mooie Gramophone Monarch-opnamen uit 1907, opgenomen in Londen.

Luisa Tetrazzini (Florence, 28.06.1871 - Milaan, 28.04.1940): Had eerst les van haar oudere zuster, Eva Tetrazzini (1862-1938) en aan het Istituto Musicale in Florence (bij Contrucci en Seccherini). 
1890: Debuut in Florence in Teatro Pagliano als Inès in L'Africana. Zong daarna in provinciale theaters in Italië, Zuid-Amerika en Rusland.
1904: zong in San Francisco. Nam op 8 september 1904 haar eerste platen op voor Zonophone.
1907-1912: Covent Garden, sensationeel debuut in 1907. Werd een wereldster.
1908-1910: Manhattan Opera
1910: gaf een gratis concert in San Francisco voor 250.000 mensen
1911-1912: Metropolitan Opera (8 voorstellingen)
Zong in Chicago, Boston en Philadelphia.
Tijdens de eerste wereldoorlog keerde ze terug naar Italië en trad op voor de troepen. Daarna gaf ze recitals, m.n. in Engeland en de Verenigde Staten, tot ze zich terugtrok van het concertpodium in 1934 na een laatste concert in Londen.
Vervolgens ging ze lesgeven in Rome en Milaan. Ze leefde haar laatste jaren in relatieve armoede en met een slechte gezondheid. Een gevleugelde uitspraak van haar: "I am old, I am fat, but I am still Tetrazzini".
Luisa schreef twee boeken: My life of song (1921) en How to sing (1925). 
Ze vocht tijdens haar carrière een hevige vete uit met haar rivale Nellie Melba (m.n. in Londen), maar ze kon over het algemeen prima opschieten met haar collega's, zoals Enrico Caruso en Frieda Hempel. Een van de grootste sopranen uit de 19e eeuw, Adelina Patti, was een bewonderaar van Tetrazzini.

Op Youtube kunnen we haar zien en horen meezingen terwijl een 78t.plaat van Enrico Caruso uit 1917 wordt gedraaid! Het enige stukje film (uit 1932) wat van Luisa Tetrazzini bewaard gebleven is.
Een recensie van een biografie, geschreven door Charles Neilson Gattey, is hier te lezen ("Luisa Tetrazzini: the Florentine nightingale", 2003).
En tot slot is hier het verhaal te lezen van het gratis optreden op kerstavond in San Francisco in 1910, als gevolg van een juridische strijd met impresario Oscar Hammerstein, waar naar verluid 250.000 mensen op af kwamen.

Waarschijnlijk is de pianist op de Zonophone-opname Giulio Rossi, Luisa's toenmalige vriend, een zanger (bas).



Gaetano Donizetti - "Lucia di Lammermoor": Splendon le sacre faci    3:22
Luisa Tetrazzini, sopraan (+ piano)
78t 27 cm: Zonophone 10000  3515
Opname New York, 08-09-1904

Download mp3